Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα

Ο περισσότερος κόσμος ίσως πιστεύει ότι το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα είναι μια νέα πάθηση, αποτέλεσμα της εποχής της τεχνολογίας και της πληροφορικής, που γεννήθηκε από πολλές ώρες χρήσης του Ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Όμως, σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα δεν είναι νέο. Στοιχεία ατόμων που βιώνουν τα   συμπτώματα του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα εμφανίζονται σε ιατρικά αρχεία που χρονολογούνται από τις αρχές του 20ου αιώνα.

Ο καρπιαίος σωλήνας είναι μια στενή σήραγγα που σχηματίζεται από οστά και συνδέσμους- μεγάλη περίπου όσο ο αντίχειρας – που βρίσκεται στην παλαμιαία πλευρά του καρπού. Αυτή η σήραγγα προστατεύει το κύριο νεύρο στο χέρι και τους εννέα τένοντες που λυγίζουν τα δάχτυλά.

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα χαρακτηρίζεται από παραισθησία στην παλαμιαία πλευρά, των 3 πρώτων δακτύλων, εξαιτίας πίεσης του μέσου νεύρου στον καρπιαίο σωλήνα. Μπορεί να εμφανιστεί πόνος στον καρπό την παλάμη και τον αντιβραχίωνα κοντά στην περιοχή της πίεσης. Τέλος υπάρχει η πιθανότητα αδυναμίας στην απαγωγή του αντίχειρα

Ευτυχώς, για τους περισσότερους ανθρώπους που αναπτύσσουν σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, η κατάλληλη θεραπεία συνήθως ανακουφίζει τον πόνο απομακρύνει το μούδιασμα και αποκαθιστά την κανονική χρήση των χεριών και των καρπών.

Αιτιολογία: Κάθε κατάσταση, η οποία αυξάνει τον όγκο των δομών του καρπιαίου σωλήνα ή περιορίζει το εύρος του, μπορεί να δημιουργήσει πιεστικά φαινόμενα στο μέσο νεύρο.

Καταστάσεις που αυξάνουν τον όγκο των δομών του σωλήνα περιλαμβάνουν κατακράτηση υγρών, απόθεση λίπους, , καρπιαία αρθροθυλακίτιδα, τενοντοθυλακίτιδα. Καταστάσεις που περιορίζουν το εύρος του σωλήνα περιλαμβάνουν εξάρθρωση καρπιαίων οστών, αποκόλληση κερκίδας και ωλένης , κάταγμα Colle’s , οστεόφυτα, όγκους, πάχυνση απονεύρωσης των καμπτήρων του χεριού και των δακτύλων(flexor retinaculum) . Τέλος , πολλές φορές η αιτιολογία είναι ιδιοπαθητική και μπορεί να σχετίζεται με έλλειψη βιταμίνης Β6 ή δυσπλασία κολλαγόνου.

Παράγοντες πρόκλησης και συχνότητα εμφάνισης: Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα εμφανίζεται συχνότερα σε : εργασίες με συνεχή χρήση του καρπού ( συνεχείς δραστηριότητες με τον καρπό λυγισμένο ή τεντωμένο) , γυναίκες με υστερεκτομή χωρίς ωοθηκεκτομή, εμμηνόπαυση, εγκυμοσύνη, γυναίκες που χρησιμοποιούν αντισυλληπτικά , ασθενείς σε αιμοκάθαρση. Το σύνδρομο εμφανίζεται πιο συχνά σε γυναίκες από ότι σε άντρες και κυρίως σε ηλικίες 40-60 ετών.

Διάγνωση: Ο ασθενής νιώθει πόνο, μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα στο χέρι που γίνονται χειρότερα το βράδυ και μπορεί να τον ξυπνήσουν. Τα συμπτώματα βελτιώνονται μόλις κουνήσει ή τρίψει το χέρι του. Ο ασθενής μπορεί να δυσκολεύεται να σηκώσει ή να κρατήσει αντικείμενα με το πάσχον χέρι.

Εξέταση: Κατά την εξέταση υπάρχει μειωμένη αίσθηση στην παλαμιαία πλευρά και τα 3 πρώτα δάκτυλα του χεριού (διανομή μέσου νεύρου). Αν η κατάσταση είναι χρόνια μπορεί να ατροφήσουν οι μύες πλησίον του αντίχειρα (thenar eminence) και να αδυνατήσει ο απαγωγός μυς του αντίχειρα. Δύο εύκολα τεστ που χρησιμοποιούν οι γιατροί είναι το Tinel (μυρμήγκιασμα στη διανομή του μέσου νεύρου όταν χτυπάμε ελαφρά την παλάμη στο ύψος του εγκάρσιου συνδέσμου) και το Phalen (εμφάνιση των συμπτωμάτων μετά από βεβιασμένη κάμψη των καρπών για 60-90 δευτερόλεπτα). Άλλα τεστ που χρησιμοποιούνται είναι η μαγνητική τομογραφία , η αξονική τομογραφία και το ηλεκτρομυογράφημα (τεστ νευρικής αγωγιμότητας).

Διαφορική Διάγνωση: Η παραισθησία του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα μπορεί να μοιάζει με την παραισθησία του βραχιόνιου πλέγματος (σύνδρομο θωρακικής εξόδου) , με την πίεση του μέσου νεύρου κάτω από τον αγκώνα, και με την αντανακλαστική συμπαθητική δυστροφία (σύνδρομο ώμου- χεριού). Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα στο αριστερό χέρι μπορεί να μπερδευτεί με τη στηθάγχη.

Θεραπευτική αντιμετώπιση:

Η πλειοψηφία των ασθενών αντιδρούν καλά με συντηρητική αγωγή , οστεοπαθητική θεραπεία, φυσικοθεραπεία, διατροφικές αλλαγές, ενώ κάποιες φορές ίσως χρειαστεί επέμβαση

Διατροφή: Αποφεύγουμε τροφές που περιέχουν κίτρινα χρώματα καθώς και περιορίζουμε την πρωτείνη σε 0.75γρ/κιλό σωματικού βάρους. Οι κίτρινες χρωστικές των τροφών, η πενικιλίνη, η ντοπαμίνη και τα αντισυλληπτικά χάπια περιορίζουν το μεταβολισμό της βιταμίνης Β6 (έλλειψη της οποίας σχετίζεται με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα). Συχνά ο ασθενής βλέπει ευεργετικά αποτελέσματα με χρήση Β2 και Β6 έως και 3 μήνες.

Υδροθεραπεία: Φλεγμονή και οίδημα στην περιοχή προκαλούν πίεση στα τριχοειδή αγγεία, μειώνοντας τη διατροφή στο μέσο νεύρο και προκαλούν υπερδιεγερσιμότητα των νευρικών ινών. Η εναλλάξ ζεστή κρύα υδροθεραπεία αυξάνει την κυκλοφορία και θρέψη στην περιοχή και μειώνει τον πόνο .

Νάρθηκας: Ακινησία του καρπού σε ουδέτερη θέση απαιτείται μέρα νύκτα για αρκετές εβδομάδες.

Οστεοπαθητικοί χειρισμοί, φυσιοθεραπεία, βελονισμός: Η οστεοπαθητική θεραπεία , η φυσιοθεραπεία και ο βελονισμός, μπορεί να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμες και αποτελεσματικές στην αποκατάσταση του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα.

Χειρουργείο: Όταν η συντηρητική αντιμετώπιση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα του ασθενούς τότε επιλέγεται η χειρουργική διατομή του επιμήκους καρπιαίου συνδέσμου ώστε να απελευθερωθεί το Μέσο Νεύρο από την πίεση. Μπορεί να γίνει είτε μα ανοιχτή επέμβαση, είτε ενδοσκοπικά.

Ελευθέριος Μουράτης

Οστεοπαθητικός Φυσιοπαθολόγος

By | 2015-11-17T11:44:24+03:00 Νοέμβριος 17th, 2015|Οστεοπαθητική|Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα
Ο Ελευθέριος Μουράτης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1977. Το 1994 μετέβη στην Μ. Βρετανία όπου πραγματοποίησε το σύνολο των σπουδών του (βασικές και μεταπτυχιακές) στο British College of Naturopathy and Osteopathy BCNO (Βρετανικό κολέγιο Φυσικής Ιατρικής και Οστεοπαθητικής) και στο Πανεπιστήμιο Westminster. Το 1998 του αποδόθηκαν οι τίτλοι DO (Diploma of Osteopathy) και ND (Naturopathy Diploma) από το BCNO και ο τίτλος Bachelor of Sience Osteopathic Medicine από το Πανεπιστήμιο Westminster. Το διάστημα 1998 2000 εργάστηκε σε αρκετές ιδιωτικές κλινικές στην περιοχή του Λονδίνου καθώς και ως καθηγητής κλινικής στο BCNO. Το 2000 και μετά το πέρας των μεταπτυχιακών του σπουδών, του αποδόθηκε ο τίτλος Master of Sience Osteopathic Medicine (Μάστερ Επιστημών στις Επιστήμες Υγείας Οστεοπαθητική Ιατρική) από το Πανεπιστήμιο Westminster. Είναι Μέλος Γενικού Οστεοπαθητικού Συμβουλίου, Υπεύθυνος Έρευνας Ελληνικού Συλλόγου Οστεοπαθητικής, Μέλος της Ευρωπαικής Ομοσπονδίας Οστεοπαθητικών. και Μέλος της Αθλητιατρικής Εταιρείας Ιατρών Αγώνων (ΑΘΛ.ΕΤ.ΙΑ). Ειδικεύεται σε προβλήματα μουσικών χορευτών καλλιτεχνών και αθλητών. Από το 2010 είναι παντρεμένος και έχει μια κόρη. Τα τελευταία χρόνια και μετά τη γέννηση της κόρης του , ασχολείται ενεργά με οστεοπαθητική βρεφών και παιδιών